تولید، اشتغال و مسئولیت؛ روایت یک بنگاه تولیدی از روزهای سخت
ویراژ از انبارداری به مدیرعاملی؛ شاهکار مدیریتی در «پایانهها» یا زنگ خطر تضییع سیستماتیک بیتالمال؟
کریدور زنگزور؛ گرهی که باید با دستان ایرانی باز شود
مهندسی رسانه؛ وقتی روایت، سلاح دشمن میشود
چگونه از موقعیت موقت، اثر ماندگار بسازیم؟روایت یک مدیر تحولخواه
🔥 از نیشابور تا بندرعباس؛ زنجیرهی تکرارشوندهی فاجعه در غیاب ایمنی تخصصی
از بندرعباس تا زنگبار؛ تخفیفهای دریایی ایران قفل صادرات پتروشیمی را باز میکند
نقدی بر رفتار ریاکارانه برخی شرکتهای پتروشیمیتولید در اقتصاد ایران هیچگاه مسیر سادهای نبوده است. تحریم، نوسان نرخ ارز، تورم، دشواری تأمین مواد اولیه، محدودیتهای مالی و تغییرات مداوم محیط کسبوکار، سالهاست که تولیدکنندگان ایرانی را با آزمونهای جدی روبهرو کرده است. با این حال، آنچه یک واحد تولیدی را در چنین شرایطی سرپا نگه میدارد، فقط ماشینآلات و منابع مالی […]
تولید در اقتصاد ایران هیچگاه مسیر سادهای نبوده است. تحریم، نوسان نرخ ارز، تورم، دشواری تأمین مواد اولیه، محدودیتهای مالی و تغییرات مداوم محیط کسبوکار، سالهاست که تولیدکنندگان ایرانی را با آزمونهای جدی روبهرو کرده است. با این حال، آنچه یک واحد تولیدی را در چنین شرایطی سرپا نگه میدارد، فقط ماشینآلات و منابع مالی نیست؛ آدمهایی هستند که پای کار میایستند.
طاهر یوسفی، مدیرعامل شرکت صنایع پلاستیک جهاد زمزم
اداره یک بنگاه تولیدی در ایران، بهویژه در روزهای دشوار، صرفاً مدیریت یک مجموعه اقتصادی نیست. پشت هر خط تولید، خانوادههایی قرار دارند که زندگیشان به استمرار کار گره خورده است. از این منظر، حفظ تولید، حفظ اشتغال و صیانت از سرمایه انسانی، بخشی از یک مسئولیت بزرگتر در قبال اقتصاد و جامعه است.
در سالهای گذشته نیز تأکیدهای مستمر بر تولید، رونق و جهش تولید و سرمایهگذاری، نشان داده است که تولید صرفاً یک فعالیت اقتصادی نیست؛ یکی از پایههای اقتدار و تابآوری اقتصادی کشور است. اما واقعیت این است که برای روشن ماندن چراغ تولید، علاوه بر اراده و تلاش تولیدکننده، به سیاستگذاری درست و پشتیبانی مؤثر نیز نیاز داریم.
ماههای اخیر اما شرایط متفاوتی را رقم زد. پیامدهای جنگ و آسیب به بخشی از زیرساختهای صنعتی و پتروشیمی کشور، زنجیره تأمین را با دشواری بیشتری مواجه کرد. افزایش قیمت مواد اولیه، محدودیت نقدینگی، دشواری دسترسی به منابع مالی، افزایش هزینههای حملونقل و انرژی و در کنار آن افزایش قانونی حقوق و دستمزد، فشار قابل توجهی بر بنگاههای تولیدی وارد کرد.
در چنین شرایطی، یک واقعیت روشن بود: تولید نباید متوقف شود و امنیت شغلی کارکنان نباید قربانی مشکلات اقتصادی شود.
در شرکت صنایع پلاستیک جهاد زمزم تلاش کردیم با همین نگاه حرکت کنیم. با حمایت مؤسسه جهاد استقلال، همراهی هیئتمدیره و تلاش مدیران و کارکنان، استفاده از ابزارهای مالی و اعتباری از جمله گشایش اعتبار اسنادی، تأمین بهموقع مواد اولیه، مدیریت نقدینگی و کنترل هزینهها در دستور کار قرار گرفت تا وقفهای در تولید ایجاد نشود و تعهدات شرکت در قبال مشتریان و بازار استمرار داشته باشد.
در این مسیر، بیش از هر چیز یک باور برای ما پررنگ شد: سرمایه اصلی جهاد زمزم، تجهیزات و خطوط تولید نیست؛ سرمایه اصلی، نیروی انسانی آن است.
کارکنانی که در روزهای سخت، با وجود همه نگرانیها و فشارها، پای کار ماندند و اجازه ندادند دشواریهای بیرونی به توقف تولید منجر شود. به همین دلیل، حفظ اشتغال، پرداخت منظم حقوق و مزایا و حفظ کرامت کارکنان، برای ما یک اولویت مدیریتی بوده و خواهد بود.
دستاورد این دوره را نمیتوان فقط در ادامه تولید خلاصه کرد. آنچه حفظ شد، اعتماد، همدلی و انسجام یک مجموعه بود؛ سرمایهای که شاید در صورت از دست رفتن، بازسازی آن بسیار دشوارتر از جبران یک زیان مالی باشد.
این تجربه یک نکته مهم دیگر را هم به ما یادآوری کرد: هیچ بنگاه تولیدی بهتنهایی نمیتواند از همه بحرانها عبور کند. پایداری تولید به همکاری و همافزایی میان سیاستگذاران، نهادهای پشتیبان و مدیران بنگاهها نیاز دارد. هر اقدامی که تأمین مالی را تسهیل کند، زنجیره تأمین را ثبات ببخشد، موانع تولید را کاهش دهد و توان تولیدکننده را تقویت کند، در واقع اقدامی برای حفظ اشتغال و امنیت اقتصادی کشور است.
در این مسیر، لازم میدانم از حمایتهای مدیرعامل و اعضای هیئتمدیره مؤسسه جهاد استقلال، همراهی هیئتمدیره شرکت، اعتماد سهامداران، همکاری مشتریان و بهویژه تلاش صادقانه مدیران، کارشناسان، کارگران و تمامی کارکنان شرکت صنایع پلاستیک جهاد زمزم صمیمانه قدردانی کنم.
آنچه در این روزهای سخت به دست آمد، حاصل تلاش یک فرد یا یک بخش نبود؛ حاصل کار یک خانواده بود؛ خانواده بزرگ جهاد زمزم.
ما باور داریم آینده متعلق به سازمانهایی است که در روزهای دشوار، مسئولیت را بر مصلحت، امید را بر نگرانی، همکاری را بر پراکندگی و تلاش را بر توقف ترجیح میدهند.
جهاد زمزم نیز با تکیه بر همین نگاه، مسیر خود را ادامه خواهد داد؛ مسیری که مقصد آن فقط افزایش تولید نیست، بلکه تولید پایدار، ارتقای بهرهوری، حفظ سرمایه انسانی و ایفای نقشی مؤثر در توسعه صنعت و اقتصاد ایران است.
دیدگاهتان را بنویسید